verteltheater

‘Metamorphosen’ van Ovidius op zondagmiddag 24 november

 

 

 

 

‘Mijn Opa-verhaal’ in Galerie Kralingen – Rotterdam 9 februari

 

Op vrijdagavond 9 februari vertel ik het verhaal ‘Onder de groene draak door…’

 

Ik vertel over mijn Opa en Oma die op 14 februari 1919 trouwden, verliefd en vol verwachtingen over hun leven samen en  het geluk dat ze in Argentinië dachten te vinden.

 

Hoe anders zou het  gaan…

 

Met een kind in haar buik en een driejarige peuter aan de hand reisde mijn Oma in 1923 terug naar Nederland. Na een jaar werd het gezin gelukkig verenigd, maar helaas begonnen niet lang daarna de crisisjaren.

 

Ruim zeven jaar na de geboorte van hun derde kind verdween mijn Opa in 1938 spoorloos.

 

trouwfoto van Enny Donderwinkel en Dick Veldhorst – 14 februari 1919.

 

Zijn verdwijning, vlak voor de tweede wereldoorlog, had natuurlijk grote gevolgen voor zijn gezin.

 

Vanaf het moment dat ik als jong meisje hoorde dat mijn Opa niet zomaar gestorven was maar misschien nog wel leefde, ben ik ermee bezig geweest hoe ik mijn Opa terug zou kunnen vinden. . .

 

De ontknoping van dit waargebeurde verhaal had niemand ooit kunnen bedenken, maar ik beloof je dat hij verrassend is!

 

Dit verhaal is mijn ode aan de kracht en liefde van mijn Opa, Oma en vader.

 

Praktische informatie:

Tijd: vrijdagavond 9 februari 2018 – 19.30 uur

Plaats: Galerie Kralingen – Gashouderstraat 9, 3061 EH Rotterdam.

Reserveren: bij info@verhalenfontein.nl – 10 euro p.p.

 

 

zaterdagmiddag 6 januari 2018 verhalen voor Driekoningen

Inline afbeelding 1                        Inline afbeelding 2

 

Ik vertel op deze Driekoningen-zaterdagmiddag toepasselijke verhalen die omlijst worden met prachtige muziek door pianiste Helma Woerdeman.

De verhalen die ik ga vertellen hebben met ‘inspiratie door de nacht en dromen’ te maken.

Voor de pauze vertel ik o.a. een bewerking van ‘Het droomlied van Olav Asteson’, dat normaal in dichtvorm wordt voorgedragen.  Omdat ik verhalenverteller ben, zal ik ‘t lied als verhaal vertellen.

’t Lied stamt waarschijnlijk uit de 4e eeuw en gaat over Olav Asteson die op Kerstavond 24 december in slaap valt en op Driekoningen 6 januari wakker wordt. Tijdens zijn lange slaap heeft hij ongelooflijk veel mee gemaakt. Er wordt gezegd dat hij een inwijdingsweg is gegaan in die 13 ‘Heilige dagen en nachten’. Wanneer hij wakker wordt, rijdt hij op zijn paard naar de kerk waar hij zijn lied op de drempel van de kerk zingt voor de kerkgangers over alles wat hij heeft meegemaakt in de 13 Heilige dagen en nachten.

 

Na de pauze vertel ik ‘De vierde wijze uit het oosten…’. Dit is een bewerking van het gelijknamige boek van de Amerikaan Henry van Dyke, die in 1895 op een, door pijn gedeeltelijk doorwaakte, nacht ’t verhaal en de vierde wijze opeens voor zich zag. De inspiratie kwam in de nacht en van zijn dromen…In 1896 kwam zijn boek uit.

De hoofdpersoon Artaban is de ‘vierde wijze uit het Oosten’. Het was de bedoeling  dat Artaban samen met de bekende ‘Drie Koningen’ Caspar, Melchior en Balthazar het kind in de stal van Bethlehem zou gaan bezoeken om zijn geschenken aan ‘t kindje aan te bieden. Maar zijn weg blijkt anders te zijn dan die van de Drie Wijzen. Ik zie zijn weg als de weg van de mens…

Helma en ik verheugen ons op deze middag met mooie muziek en met verhalen die geïnspireerd zijn door de nacht!

 

Praktische informatie:

Plaats: Kapel van Gezondheidscentrum+,  in de Jan Smitzlaan 7 – Eindhoven.

Tijd: Zaterdagmiddag 6 januari 2018 vanaf 14.30 uur.

Reserveren: is noodzakelijk ivm de niet te grote ruimte.

Kosten: 10 euro. Dit is inclusief koffie/thee en iets lekkers in de pauze.

Verhalen rond midwintertijd op 9, 10 en 17 december 2017

 

 

In de tijd dat de nachten steeds langer zijn geworden en de dag aanbreekt dat ‘t langzaam weer langer licht zal worden dan ervoor, werden er vroeger, heel lang geleden, door de Germanen en de Kelten al verhalen verteld waarin het donker door het licht overwonnen wordt. Deze verhalen vertellen ook over het Lichtkind dat 3 dagen na de langste nacht geboren wordt…

 

Dick van der Pijl en AnneMargriet Veldhorst vertellen oeroude verhalen die allemaal te maken hebben met ‘verandering’, zoals de natuur ook in de loop van het jaar verandert.

Guido Swart zorgt voor de muzikale omlijsting op saxofoon, gitaar en mondharmonica.

 

De verhalen die Dick en AnneMargriet vertellen zijn o.a. de Keltische verhalen ‘Gawein’ door Dick en ‘Cerridwen’ door AnneMargriet.

 

Deze voorstelling zal in december drie keer klinken:

 

* Op zaterdagavond 9 december in Heeze:

 

Start: 20:00.

Entree €10,- inclusief gratis koffie/ thee en iets lekkers vanaf 19:30.

Reserveer a.u.b. via schoenendoospost@gmail.com.

Adres: Molenstraat 27, Heeze.

Hier is t bijna uitverkocht.

 

* Op zondagmiddag 10 december in Eindhoven:

Start: 14.30 uur.

Entree 10 euro inclusief koffie/thee/lekkers in de pauze.

Reserveren is noodzakelijk bij Dick van der Pijl of bij AnneMargriet.

Adres: Gezondheidscentrum+ aan de Jan Smitzlaan 7 in Eindhoven.

 

* Op zondagmiddag 17 december kun je in ‘de Vertelschuur’ in Bloemendaal naar de voorstelling komen luisteren.

Via de website van Taletta, ‘van’ de Vertelschuur, kun je kaartjes reserveren: www.devertelschuur.nl

Tijd:15.00 tot 17.00 uur.

Entree 10 euro. Dit is inclusief thee/koffie en iets lekkers in de pauze.

Adres: Krullenlaan 3 – 2061 HT Bloemendaal.

 

Een mooie midwintertijd gewenst!   

 

 

 

5 februari in theater ‘Verhalen van Betekenis’ – Taovoorstelling

Zondag 5 februari geven Guido Swart en ik een voorstelling met ‘Tao-verhalen’ omlijst door muziek van Guido op saxofoon, gitaar en mondharmonica.
De voorstelling wijdt het nieuwe podium ‘Verhalen van Betekenis’ van Desirée van Keulen in Leiden in, en heet:  

‘Zwanger van Licht…’

‘In een nevelachtige bol die chaos genoemd werd, leefde P’an Koe 18.000 jaar in een ei. In deze bol waren de hemel en de aarde al aanwezig. P’an Koe kwam uit het ei toen hij groot genoeg was. Daarbij vlogen de lichte delen naar boven en werden de hemel, de zware delen vielen naar beneden en werden de aarde…’

 

 

Zo begint, in grote lijnen, het scheppingsverhaal uit de Tao traditie in de voorstelling ‘Zwanger van Licht’.

Nog eens 18.000 jaar later ontstond uit het lichaam van P’an Koe alles wat wij in de natuur kennen: ‘…Zijn adem werd de wind, zijn stem de schallende donder, zijn linkeroog werd de zon en zijn rechteroog de maan. Zijn stekelige haar en baard werden de flonkerende sterren aan de nachthemel en zijn zweet werd de regen…’ ‘…De vlooien op zijn lichaam werden de mensen…’

Hier komen o.a. de vijf Meesters van de windrichtingen en de elementen uit voort. ‘Het midden’ hoort bij de Gele heerser van het element aarde.

De aardse incarnatie van de Gele heerser is Lao Tse – de schrijver van het wijsheidsboek de Tao Te Ching. Zijn moeder was 81 jaar zwanger van hem nadat ze op een avond naar een vallende ster keek…

In het tweede deel van de voorstelling ‘Zwanger van Licht’ vertel ik korte verhalen die in de Tao traditie geschreven zijn door Lao Tse en door de 2300 jaar geleden levende Zhuang Zi. 

Verhalen die vertellen over de vrouw Tai die op weg gaat. Onderweg ontmoet ze mensen die haar de metaforen in de natuur laten zien. Ze gaan over ‘loslaten’ en ‘stromen’. ‘Ga niet op zoek, maar vindt…’

 

Plaats: Rapenburg 100 in Leiden

Tijd: zondagmiddag 5 februari 14.45 uur inloop – 15.15 uur begint de voorstelling.

Entree 7,50 euro. Kinderen tussen 12 en 18 jaar betalen 3,50 euro.

Reserveren bij Desirée van Keulen: hetverhalenrijk@gmail.com 

Foto van de middag: 

 

 

Zondagmiddag 18 december in Haastrecht

 

Guido en ik zijn op zondagmiddag de 18e december in Haastrecht op ’t Verhalenfestival ‘Verhalen tussen Oud en Nieuw’. Haastrecht is een historisch stadje vlakbij Gouda.

 

Je kunt in een ‘ronde’ langs 4 van de 7 vertellers en muzikanten gaan die in historische panden  een voorstelling geven.

 

Je kunt reserveren bij Gerda Hoogendijk die alles op een bevlogen manier organiseert!

Haar telefoonnummer is 0638138252 of mailen naar verhalencompagnie@gmail.com

 

 

 

‘Doorgegeven herinneringen…’ 4 mei in ‘De Vertelschuur’ in Bloemendaal

IMG_1352
Deze voorstelling van de vertellers Esther Kornalijnslijper, Dick van der Pijl en mijzelf en de muzikant Guido Swart, is een ode aan de levenskracht van een aantal mensen die zich de oorlog konden herinneren.
‘Je kunt er niet over spreken, maar je kunt er ook niet over zwijgen.’
Het zijn vooral de details die in onze verhalen zullen klinken. Een droom, een appel die over het prikkeldraad vliegt, een melodie, de zoon van een Japanse soldaat, een vraag, een vergeten dagboek, een bakkersfiets, een lange vlecht, een paardenbloem die uit de opengescheurde aarde tevoorschijn komt…
Esther combineert een Afrikaans volksverhaal met het (auto-)biografische verhaal over haar Joodse Opa en Oma en haar vader.
Dick vertelt twee gedeeltelijk waargebeurde verhalen alsof hij er zelf bij is geweest. Zijn verhalen spelen zich voor een deel in Joodse concentratiekampen af.
Ik vertel over de herinneringen die mijn moeder aan mij doorgaf zonder ze te vertellen, terwijl ze ook herinneringen door gaf over de Japanse concentratiekamp tijd die ze wél vertelde. De foto is van het dagboekje dat mijn moeder in ‘t laatste half jaar van de kamptijd schreef.
Alle verhalen gaan over krachtbronnen in moeilijke omstandigheden.
Plaats: ‘De Vertelschuur’ in Bloemendaal.
Tijd: 4 mei 20.30 uur.
Kosten: 10 euro.

Muzikale vertelvoorstellingen in Kasteel Geldrop

 

De prachtige Engelse tuin

 

Pianodocente Helma Woerdeman en ik hebben vanaf februari 2014 vier muzikale vertelvoorstellingen ontwikkeld en samen met docenten en leerlingen van de Muziekschool Geldrop uitgevoerd.

In februari vorig jaar en in december 2014 met de ‘Sinterklaasverhalen voor gelovigen en niet-gelovigen’ was de voorstelling in de zaal van de Muziekschool.

 

Op 31 mei en op 24 juni waren de voorstellingen in de trouwzaal van Kasteel Geldrop.

Geflankeerd door engeltjes die muziekinstrumenten bespeelden aan het plafond van de zaal bespeelden leerlingen vanaf 6 jaar tot 18 jaar en ook docenten hun instrumenten rondom en tijdens het verhaal dat ik vertelde.

 

Solo’s, samenspel en ook achtergrond muziek tijdens het vertellen.

 

Op 31 mei vertelde ik een bewerking van een sprookje van Tonke Dragt: ’t Kasteel met de 1000 vensters’. Er waren strijkinstrumenten, blaasinstrumenten, percussie, piano en er was ook zang. De zaal zat vol. Zo nu en dan speelde het heldere klokje, dat op de schouw voor de grote spiegel staat, ook mee.

Helma zette ieder instrument op een plaats in het verhaal met de aanduiding of het solo of achtergrondmuziek was. Van tevoren oefenden we 1x, vlak voor de voorstelling want hoe krijg je anders zoveel kinderen en docenten bij elkaar?!

Zoals het hoort, ging de generale niet zo goed; muzikanten die er nog in moesten komen en ik was mijn tekst zo nu en dan kwijt.

Maar bij de voorstelling liep het zo gesmeerd alsof het onze 50e voorstelling samen was! Wat mooi om te merken dat er meer dimensies lijken te zijn bij een voorstelling. Natuurlijk doet het publiek met respons mee aan de voorstelling en al die engelen aan het plafond natuurlijk ook!

Het publiek was heel enthousiast en de muzikanten, Helma en ik ook!

 

Op 24 juni was de afscheidsavond van Helma als pianodocente aan de Muziekschool.

Nu waren het 27 pianoleerlingen die, zoals Helma het zei: ‘…van net beginnend tot boven mijn hoofd gegroeide pianisten zijn.’

Een jonge cellist speelde een stuk van Mozart samen met een gevorderde pianoleerling samen en aan het eind zong een gevorderde zangleerlinge een prachtig stuk, op de piano begeleid door Helma.

 

Deze keer bewerkte ik een klein deel van het verhaal ‘Niels Holgerssons wonderbare reis’ van Selma Lagerlof’. Zowel voor 6 jarigen als voor volwassenen waren er stukken in het verhaal die hen aanspraken.

En ook nu plaatste Helma de muziek in het verhaal.

 

’t Is een mooie voorstelling geworden, die ik het liefst nog heel vaak op zou willen voeren. Ik vind het heel erg leuk om met zoveel jonge muzikanten samen te werken!

 

 

 

20 en 21 april in Alden Biesen met Madeleine Nieuwlaat

IMG_8343IMG_8333

 

Op 20 en 21 april vertelden Madeleine en ik Inuit mythes aan 5 grote groepen middelbare scholieren.

In de aanloop ernaar toe hadden we try outs in Hasselt, Ekeren – Antwerpen en in Waalwijk, zoals je in de andere stukjes op deze website kunt lezen. We hadden ook een coaching van Herwig de Weerdt in Gent, waar ik van genoten heb en we reden heen en weer tussen Antwerpen en Eindhoven, de woonplaatsen van Madeleine en mij.

En dan uiteindelijk in het kasteel Alden Biesen vertellen voor grote groepen middelbare scholieren…Het kasteel is heel erg groot, zoals je op de foto kunt zien. Wat een evenement om te vertellen in een kasteelzaal met uitzicht zoals je hierboven ziet! De Maretakken in de verte aan de hoge bomen, de Franse tuin. Een feest voor het oog!

 

’t Was een hele belevenis. Voor de scholieren ook. De mythes van de Inuit uit het hoge noorden zijn vaak bizar in de ogen van mensen die in het veilige Belgie en Nederland groot zijn geworden.

En juist dat spreekt mij en Madeleine aan: die hele andere wereld waarin de natuur de baas is…

 

Ik vertelde o.a. over de vrouw No, die ooit heel lang geleden alleen in Kiezeltongbaai woonde in het Noorden van Siberie…

Ze wist niet dat ze anders was dan de zee, de vogels, de bergen en de bloemen tot ze haar grote Liefde ontmoette. Toen zag ze voor het eerst die blauwe bloem die als een scherf uit de blauwe hemel gevallen leek te zijn. Ze hoorde voor het eerst het gekrijs van de zeevogels die hun nesten in de rotsen bouwden. Ze wist opeens dat ze anders was dan de groene heuvels en de blauwe zee, dat ze anders was dan de dieren en de planten…

Voor mij is dit één van de mooiste scheppingsverhalen die ik ken! Het is een bewerking van een klein gedeelte van het boek van Juri Rytcheu, een bijzondere man van het Inuitvolk uit Tsjoektsjenie. Hij schreef het boek: ‘Als de walvissen vertrekken’, door de Geus uitgegeven.

 

Er waren veel vertellers die dagen dat wij in het kasteel Alden Biesen waren. Mensen uit allemaal verschillende landen. Wat een vak om verteller te zijn! We aten aan lange tafels samen met mensen die allemaal leven voor de verhalen en mythes en sprookjes…Prachtige ontmoetingen waren het!

 

En dan ’s nachts in een echt kasteel slapen en de hele dag verwend worden alsof we echte prinsen en prinsessen waren…

Een sprookje op zich!

 

De Inuitmythen komen op 10 januari 2016 naar ‘de Vertelvloer’ in Den Haag. De voorstelling heet: ‘1000 woorden voor sneeuw’. Madeleine en ik zullen er zijn. Guido maakt bij een gedeelte van de voorstelling muziek. een bevroren roosje in de tuin - december

 

Vertellingen in maart en april op bijzondere plaatsen,

 

In maart en april heb ik op een aantal bijzondere plaatsen verteld.

Het begon op 21 maart in ‘Ontmoet Anna’ in Meerssen, een heel mooi verbouwd stationsgebouw waar je met de trein naar mijn voorstelling kon komen! Thema was GELUK.

Guido met saxofoon, gitaar, fluit en mondharmonica en ik met verhalen over geluk.

Er was GELUKKIG een fantastisch publiek en een geweldige gastvrouw en gastheer, die heerlijkheden serveerden in de pauze.

 

 

Op 29 maart vertelde ik op de 70e verjaardag van Theodora op een bijzondere locatie in Amsterdam. Guido maakte muziek. Op verzoek het verhaal ‘de Fijnproever’ van Roald Dahl en een verhaal dat ik zelf nooit zou kiezen, maar wel verteld heb omdat Theodora en Dick er zulke bijzondere herinneringen aan hadden. Ik heb er nog plezier in gehad ook om het te vertellen: ‘In Ierland zijn geen slangen’, van de thrillerschrijver Frederick Forsyth.

Dick en Theodora schreven allebei een stukje in het gastenboek op deze website. Ik vond hun stukjes zo leuk dat ik ze hier laat lezen:

‘Ik zat op de eerste rij en keek om,..naar de mensen opzij en achter mij, op het moment dat AnneMargriet, met een grootse mimiek, het moment uitbeeldde dat de dikke, gulzige, een beetje kwijlende z.g. fijnproever, een slokje van de te keuren wijn nam, om die vervolgens, met een door AnneMargriet met verve uitgebeelde kauwbeweging, te keuren.
Gezichten van ongeloof en afgrijzen.
Een siddering ging door de rijen toen de fijnproever zo, door zijn dikke lippen heen, bliksemsnel een smalle rode tong in het glas liet schieten,..brrrr
Dit overstijgt de vertelkunst dit is pure performance.
Een ‘one-woman’show!
Dick’
Theodora schreef:’AnneMargriet vertelde op mijn 70e verjaardag, Guido speelde Sax, gitaar en mondharmonica. Een mooie combinatie, spannende verhalen, met bij de ”cliffhanger” een muzikaal intermezzo. Het past heel mooi bij elkaar, een feest in het feest. Bij dit gebeuren, met een wat ouder publiek, was een 10 jarige jongen. Leuk en ontroerend hoe AnneMargriet hem bij het verhaal betrok; hij heeft, zoals wij allen, zeer genoten van de verhalen!’

 

 

Heel anders was het vertellen op 2 april in het Verpleeghuis waar mijn vader op de Geriatrische afdeling woont.

Verhalen over vogels en de lente met muziek van Guido op gitaar, fluit en mondharmonica. Heel intens en heel bijzonder is het om voor mensen te vertellen van wie het geheugen niet meer is wat het was en waarbij er toch nog deuren naar herinneringen open kunnen gaan tijdens een verhaal en muziek…

 

Utrecht, vennetje met jongens, bloemen voor A.M. en thuis 033

Op 18 april waren Guido en ik op een 50 jarig huwelijksfeest bij een echte watermolen aan de Dommel. Een prachtige plek!

Anekdotes over het bruidspaar verweefde  ik met Tao-verhalen. Guido weefde de muziek tussen de verhalen door.

Voor het bruidspaar waren de verhalen en ook de muziek een verrassing, soms ontroerend een andere keer hilarisch of onverwacht.

Ik heb genoten van de prachtige interactie met het bruidspaar – we kwamen o.a. uit op ‘slow-love’ en ‘slow-stories’ als parallel met ‘slow-food’, waar het bruidspaar actief mee bezig is.